Dzieje Narwi, dawnego miasta królewskiego założonego w 1514
roku sięgają czasów średniowiecza. Miejscowość Narew położona jest na obszarze Podlasia –
krainy historycznej rozciągającej się po obu stronach środkowego Bugu oraz
górnej Narwi.
Przeprowadzone archeologiczne badania w pradolinie górnej
Narwi i nad jej lewobrzeżnymi dopływami potwierdzają, iż ten puszczański obszar
był penetrowany przez wędrujące grupy ludzi już w epokach kamienia i brązu.
Świadczą o tym znalezione na narwiańskich wydmach narzędzia i fragmenty naczyń
ceramicznych.
Wzorem prawno – administracyjnym podlaskich miasteczek były
miasta mazowieckie i litewskie rządzące się prawem niemieckim. Najwcześniej
dotarły na Podlasie z Mazowsza wzory prawa chełmińskiego, zaś od połowy XV
wieku przeważać zaczął ustrój miast litewskich posługujących się prawem
magdeburskim.
Przez dwieście lat Podlasie omijały działania wojenne.
Sytuacja uległa zmianie w II połowie XVII wieku, kiedy to województwo podlaskie
znalazło się w strefie walk i przemarszów wojsk. Znaczące ślady pozostawił po
sobie potop szwedzki w latach 1655 – 1660. Podlasie opanowane przez
nieprzyjaciela dopiero w końcu 1656 roku stało się miejscem walk wojsk
szwedzkich z wiernymi królowi Janowi Kazimierzowi chorągwiami Pawła Sapiehy.
Historia 